«Μητέρες, αδερφές, φίλες», βιαστές και ο ατελείωτος κατήφορος

nik-5

του Γιώργου Καλλινίκου

Πέσατε να τον φάτε τον Νίκαρο επειδή μπουρδούκλωσε τις αναφορές του περί «μητέρων» και «αδελφών». Δεν αντιληφθήκατε ότι, απλώς, αποκάλυψε τις μουσικές του διαδρομές και προτιμήσεις. Φανατικός fun του Πάριου είναι ο άνθρωπος. Κόλλησε σε εκείνο το τραγούδι της δεκαετίας του ’70, που έλεγε σε στίχους Πυθαγόρα «και μάνα κι αδερφή μου κι αγάπη εσύ…». Και ακολούθησε όλο εκείνο το γλωσσικό σαρδάμ. Αδερφή Ελλάδα, μητέρα Ελλάδα, φίλη Ελλάδα, «μητέρα» Τουρκία, «αδερφή» Τουρκία, «φίλη» Τουρκία…

Για να πω την αλήθεια, Νίκαρε μου, ακούγοντας σε, το μπουρδούκλωμα των σχέσεων που έκανες είναι μεγάλο. Μητέρα η Ελλάδα, «μητέρα» και η Τουρκία, αλλά και αδερφή η Ελλάδα, «αδερφή» και η Τουρκία; Άρα «αδερφές» και μεταξύ τους; Και ταυτόχρονα, μητέρες μας και οι δυο. Ουφ, με άγχωσες. Δεν βγάζει νόημα. Τελικά, θα χρειαστεί να πάμε στην εκπομπή «Πάμε πακέτο», μπας και βρούμε άκρη…

Ξέρεις τι είναι το τραγικό στην υπόθεση, Νίκαρε μου; Την έκανες την σφαλματάρα, αν την άφηνες ως εκεί, θα μπορούσες να την δικαιολογήσεις ως ένα στιγμιαίο γλωσσικό λάθος. Ήθελες και να το διορθώσεις. Και οι διευκρινίσεις σου δεν έκαναν, απλώς, τραγικότερο το σφάλμα. Αποκάλυψαν όλη την αλήθεια για την υποκριτική πολιτική σου. Αυτήν την οποία, ελέω εκλογών, επιδίωξες μετά το ναυάγιο στο Κραν Μοντάνα να κρύψεις. Ανασύροντας από το σκονισμένο μπαούλο στην αποθήκη του Προεδρικού εκείνη τη φουστανέλα, που φορούσες στα νιάτα σου και σκορπούσες ενθουσιασμό στους ελληνοπρεπείς Κυπρίους. Την ίδια φουστανέλα την οποία πέταξες όταν ακολούθησες τον ψευδαισθησιακό δρόμο ενός νορβηγού αστρονόμου, που οραματίστηκε ευθυγράμμιση των άστρων. Και θεώρησες ότι είχε έρθει η ώρα της υλοποίησης του «οράματος» του διαδόχου σου στην Πινδάρου, για… εισβολή της μικρής Κύπρου στην τεράστια αγορά της Τουρκίας.

Πώς το είπες; «Αν έλεγα τη μητέρα Ελλάδα θα παρεξηγούμουν από όσους επικαλούνται τη «μητέρα» Τουρκία. Και θέλω να τηρώ τα θέσμια, και τα θέσμια είναι ναι η αδελφική σχέση της Κύπρου είτε με την Ελλάδα είτε με την Τουρκία…». Αδελφική σχέση θύματος βιασμού με τον βιαστή του πρώτη φορά άκουσα. Με ξεπερνά η «μεγαλοψυχία» σου… Αδελφική σχέση με εκείνους που λεηλάτησαν αυτό τον δύσμοιρο τόπο; Που σκότωσαν και έσπειραν τον όλεθρο; Έλεος Νίκαρε! Ξεπέρασες και τον εαυτό σου.

Λάθος επαναλαμβανόμενο, όμως, παύει να είναι λάθος. Και επειδή, ενδεχομένως, να θεωρείς ότι διαθέτουμε όλοι μνήμη χρυσόψαρου, σου υπενθυμίζουμε την κατηφορική σου πορεία. Πριν από δύο χρόνια, ανακάλυψες το κόψιμο των ομφάλιων λώρων. Κουρελιάζοντας όλα όσα η ηγεσία της Πινδάρου πουλούσατε στο λαό για δεκαετίες. Ακολούθησε η συνέντευξη στο Ρόιτερ από τον Χάρη. Οι μόνοι δεσμοί με την Ελλάδα, είπε, ήταν κάποιοι πολιτισμικοί! Ακολούθως, ήρθες με θράσος πλέον, να προειδοποιείς τους Ελλαδίτες να μην ανακατεύονται στο Κυπριακό διότι είναι απλοί… επισκέπτες. Και ο κατήφορος συνεχίστηκε. Μια με το ταπεινωτικό γονάτισμα στις τουρκικές απαιτήσεις περί ενωτικού δημοψηφίσματος και μια με την ύπουλη πολεμική κατά του Κοτζιά. Επειδή στάθηκε αμετακίνητη τροχοπέδη στην πλήρη υποταγή σε χειρότερες υποχωρήσεις σε τουρκικούς όρους…

Άκουγα χθες τον βουλευτή του ΔΗΣΥ Δ. Δημητρίου να λέει ότι δεν πρέπει να δώσουμε πολιτική διάσταση στο μπουρδούκλωμα του Νίκαρου. Αντιληπτό, κύριε Δημητρίου. Πονάει πολύ το θέμα. Όμως, όλα τα προαναφερθέντα προσδίδουν πλήρη πολιτική διάσταση. Βεβαίως, επί διακυβερνήσεως Χριστόφια, όταν λέγονταν ανάλογες πολιτικές κοτσάνες, άλλα έλεγαν οι νυν κυβερνώντες. Φίλη μου θύμισε τι βροντοφώναζε ο Χάρης Γεωργιάδης το 2010, όντας τότε εκπρόσωπος Τύπου του ΔΗΣΥ: “Ακούσαμε τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας να υιοθετεί την τουρκική επιχειρηματολογία του 1974, εξισώνοντας την Ελλάδα με τον εισβολέα και κατακτητή της Κύπρου. Και μάλιστα, ενώ βρίσκεται στο εξωτερικό εκπροσωπώντας το σύνολο του κυπριακού λαού και όχι σε κάποιο κομματικό ακτίβ. Είναι ένα πράγμα να αντικρίζουμε την ιστορία με αυτοκριτική διάθεση και να καταδικάζουμε ασφαλώς το προδοτικό πραξικόπημα και είναι εντελώς διαφορετικό, ο ίδιος ο Πρόεδρος, να προβαίνει σε μια τέτοια ανήκουστη και ανιστόρητη ενέργεια που προκαλεί τα αισθήματα όχι μόνο των Ελληνοκυπρίων, αλλά και του ελληνικού λαού και προσβάλει όλους εκείνους τους Ελλαδίτες, που έδωσαν τη ζωή τους υπερασπιζόμενοι τα κυπριακά εδάφη».

Μπορεί ο Νίκαρος και οι πέριξ του, ελέω εκλογών, να θυμήθηκαν τις φουστανέλες και να χορεύουν ξανά τσάμικο στο Χάνι της Γραβιάς, πλην όμως, δεν μπορούν να ξεφύγουν από την πολιτική που χάραξαν τα τελευταία χρόνια. Του υπενθυμίζουμε τον αγώνα στο ΓΣΠ στις 7 Οκτωβρίου 2017. Δύο ομάδες, δύο χώρες, ένα εθνικός ύμνος! Σου λέει κάτι, Νίκαρε; Σου ξεμπλέκει το μπουρδούκλωμα περί αδερφών, μητέρων και φιλικών σχέσεων; Απόλυτα κατανοητή η διαφορετική κρατική υπόσταση. Αυτήν της Κ.Δ. δεν την παζαρεύουμε με κανέναν. Η παραχάραξη, όμως, της Ιστορίας είναι άλλο πράγμα και δεν την επιτρέπουμε σε κανέναν. Ακόμη και αν συνεχίζει τον κατήφορό του αναζητώντας τα πολιτικά τάρταρα…

Πηγή: philnews

This entry was posted in Cyprus Problem, Cyprus Problem History, Turkish Invasion of Cyprus. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s