Το δίλημμα της αποδοχής ή απόρριψης της Δ.Δ.Ο.

20-03-13_514677_1

του Πέτρου Θ. Παντελίδη

Το πραγματικό δίλημμα είναι αν αποδεχόμαστε λύση με οποιοδήποτε όνομα, αλλά με απαράδεκτες πρόνοιες

Το θέμα της αποδοχής ή της απόρριψης της Δ.Δ.Ο. έχει γίνει παντιέρα για τις δυο εκ διαμέτρου αντίθετες ιδεολογικές για τη λύση παρατάξεις. Η παράταξη που θέλει λύση εδώ και τώρα, την προβάλλει ως τη «σημαία του αγώνα μας για λύση του Κυπριακού, σύμφωνα με τις ομόφωνες αποφάσεις του Εθνικού Συμβουλίου». Προσθέτει, μάλιστα, και τις τελευταίες υποχωρήσεις, που τις κατοχύρωσαν οι αποφάσεις του Σ.Α., δηλαδή «Δ.Δ.Ο. με πολιτική ισότητα, σύμφωνα με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ». Η αντίθετη ακραία άποψη απορρίπτει ασυζητητί τη Δ.Δ.Ο. επειδή τη θεωρεί «ως τη χειρότερη μορφή νομιμοποιημένης διχοτόμησης».

Προσωπικά θεωρώ ότι το θέμα της αποδοχής ή της απόρριψης της Δ.Δ.Ο. είναι και θεωρητικό και υποθετικό και η απάντηση σε αυτό είναι εντελώς αχρείαστη και θεωρητική. Δεν χρειάζεται να απαντήσει κανείς αυτήν την ερώτηση, γιατί στην ουσία δεν υπάρχει τέτοιο δίλημμα. Το πραγματικό δίλημμα αυτήν τη στιγμή δεν είναι αν αποδεχόμαστε ή όχι τη Δ.Δ.Ο. Το πραγματικό δίλημμα είναι αν αποδεχόμαστε λύση με οποιοδήποτε όνομα, αλλά με απαράδεκτες πρόνοιες.

Είναι γνωστό ότι σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της νεολαίας δεν έχει κανένα ενδιαφέρον για το εθνικό θέμα. Οι νέοι που δείχνουν ενδιαφέρον είναι στρατευμένοι, συνήθως, σε ακραίες θέσεις. Για τούτο οι μεν τάσσονται ενάντια στην ομοσπονδία. Οι δε τονίζουν ότι ενδιαφέρονται για «την ειρήνη και την επανένωση με διζωνική, δικοινοτική ομοσπονδία».

Προσωπικά δεν αντιμετωπίζω τέτοιο δίλημμα, γιατί είμαι πεπεισμένος ότι οι μόνοι που δεν αποδέχονται την ομοσπονδία είναι οι Τούρκοι, εκτός αν τους εξασφαλίζει ότι η Κ.Δ. θα διαλυθεί και το νέο κράτος θα είναι προτεκτοράτο της Τουρκίας, είτε με επεμβατικά δικαιώματα και κατοχικό στρατό είτε χωρίς. Τις τελευταίες μέρες όμως αντιμετώπισα το ερώτημα, όταν ο εγγονός μου, με τη βεβαιότητα της εφηβείας για την ορθότητα της θέσης του, μου υπέβαλε το ερώτημα: «Παππού, εσύ δέχεσαι τη διζωνική ομοσπονδία;».

Ο εγγονός μου έπρεπε να πάρει απάντηση χωρίς υπεκφυγές. Για τούτο του απάντησα αμέσως. Νομίζω πως τον έπεισα για την ορθότητα της θέσης μου, επειδή μου υπέβαλε μόνο μια διευκρινιστική ερώτηση. Η απάντησή μου ήταν η πιο κάτω, που πιστεύω πως είναι μια θέση, που δίνει απάντηση στο θεωρητικό ερώτημα.

Δεν δέχομαι την απαράδεκτη και ρατσιστική Δ.Δ.Ο. με πολιτική, μάλιστα, ισότητα. Όμως η ηγεσία της κοινότητάς μας δεν μπορεί να κάμει αυτήν τη δήλωση για δυο λόγους. Πρώτο, επειδή για διάφορους λόγους πριν από τριάντα περίπου χρόνια την έχει αποδεχτεί και η Δ.Δ.Ο. έχει κατοχυρωθεί ως η μορφή της λύσης από τον ΟΗΕ. Δεύτερο, αν απορρίψουμε τώρα τη Δ.Δ.Ο., όλοι θα μας καταδικάσουν και η Τουρκία θα ζητά αναγνώριση για το κατοχικό μόρφωμα και οι φίλοι της θα την υποστηρίζουν. Ο εγγονός μου τότε με ερώτησε: «Δηλαδή, αποδέχεσαι τη συνέχιση των συνομιλιών για λύση Δ.Δ.Ο.;».

Η απάντησή μου, που νομίζω πως τον ικανοποίησε, ήταν τούτη: «Ναι, δέχομαι συνέχιση των διαπραγματεύσεων για Δ.Δ.Ο. Η πλευρά μας όμως θα καθορίσει “το σωστό περιεχόμενο” της Δ.Δ.Ο, όπως το ανέφερε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος. Και το «σωστό περιεχόμενο» μιας οποιασδήποτε ομοσπονδίας δεν μπορεί να περιλαμβάνει δυο κυριαρχίες, δυο υπηκοότητες και δύο διεθνείς προσωπικότητες.

Οποιαδήποτε ομοσπονδία, ακόμα και η διζωνική, δεν μπορεί να προνοεί εκ περιτροπής προεδρία, αναγνώριση του δικαιώματος ΒΕΤΟ στη μία κοινότητα, αναγνώριση του δικαιώματος διακίνησης στους Τούρκους υπηκόους, κατάργηση της ιδιοκτησίας των προσφύγων, αναγνώριση ιδιοκτησίας στους σφετεριστές και παραμονή όλων των εποίκων. Έτσι θα αποδειχθεί ότι οι πρώτοι που δεν αποδέχονται την Δ.Δ.Ο. είναι οι Τούρκοι. Αυτοί στην ουσία αποδέχονται μόνο συνομοσπονδία δυο κυρίαρχων κρατών. Και οι μέχρι τώρα υποχωρήσεις Χριστόφια – Αναστασιάδη προσδιορίζουν συνομοσπονδία.

Τα πιο πάνω επιχειρήματα δείχνουν ότι η ονομασία της λύσης δεν έχει καμιά σημασία. Σημασία έχει μόνο το περιεχόμενο της λύσης. Δεν χρειάζεται να απορρίψουμε τη Δ.Δ.Ο. Είναι αρκετό να μην αποδεχθούμε τη λύση που επιδιώκουν οι Τούρκοι για να καταργήσουν την Κ.Δ. και που την αποδέχονται, δυστυχώς, και κάποιοι Έλληνες χάριν της δήθεν επανένωσης.

Πηγή: sigmalive

This entry was posted in Bi-Zonal Bi-Communal Federation, Cyprus Problem, Cyprus Problem History. Bookmark the permalink.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s